Μέσα στους τόμους υλικού τεκμηρίωσης για τις μοναδικές αξίες της ελληνικής φύσης, στεκόμαστε σε μια σημαντική δουλειά για τα «Τα 32 πιο σημαντικά δάση της Ελλάδας», ένα εκ των οποίων ήταν το «Στρατωνικό Χαλκιδικής».

Με αφορμή τη μάχη που δίνεται από κατοίκους της Χαλκιδικής κατά των μεταλλείων χρυσού, η αποτύπωση της οικολογικής αξίας της περιοχής «Στρατωνικό Χαλκιδικής» (περιοχή που έχει ενταχθεί στο δίκτυο Natura 2000) μας δίνει μια εικόνα των σημαντικών οικοσυστημάτων που απειλούνται και στο γειτονικό δάσος των Σκουριών.


Περισσότερα...


Όταν πίνεις τον καφέ σου στο μπαλκόνι, μπορεί να δεις πολλά πράγματα… Κίνηση στον δρόμο, όποια θέα σου ‘χει λάχει, ανθρώπους στη βόλτα τους ή στη βιασύνη τους για τις δουλειές… Το τελευταίο πράγμα όμως που περιμένεις, είναι να γίνεις μάρτυρας της προσθαλάσσωσης ενός μαυρόγυπα…


Περισσότερα...


Όταν μετράς τα καμένα σαν να μετράς τις πληγές σου, δεν αρκεί να θάβεσαι στην στάχτη τους… Το βασανιστικό αλλά και μοναδικό ωφέλιμο ερώτημα είναι: «Τι πρέπει να γίνει την επόμενη μέρα;»


Περισσότερα...


Η αρχή έγινε με μικρές αποστάσεις των τριών έως έξι χιλιομέτρων… Κοντινές ή μακρινές εκπαιδευτικές πτήσεις με στόχο το μεγάλο ταξίδι προς τον Νότο. Με την εκπαίδευση, μηνιαίας διάρκειας να έχει ολοκληρωθεί, η αναχώρηση ορίστηκε για τις 9 Σεπτεμβρίου 2012, 7:00 πμ ώρα Ελλάδας και τα στοιχεία πτήσης παρέμεναν άγνωστα, μέχρι εκείνη τη στιγμή.

Ο Λεύκιππος δεν είναι ένας νέος πιλότος αερογραμμών αλλά ένας νεαρός ασπροπάρης, τον οποίο δακτυλιώσαμε στις 7 Αυγούστου, στο Εθνικό Πάρκο δάσους Δαδιάς,  τοποθετώντας και έναν δορυφορικό πομπό, προκειμένου να αντλήσουμε τα απαραίτητα στοιχεία, στο πλαίσιο του προγράμματος LIFE: «Η επιστροφή του Ασπροπάρη».


Περισσότερα...


Είμαστε ο Κάρλος και η Λιζ, ορνιθολόγοι από την Ισπανία και τη Γαλλία αντίστοιχα. Βρισκόμαστε για ακόμη μια φορά στο δάσος της Δαδιάς , γεμάτοι ενθουσιασμό για τη μαγική αυτή γωνιά του πλανήτη που ήδη γνωρίζουμε και αγαπάμε. Πριν 6-7 χρόνια συνεργαστήκαμε ξανά με το πρόγραμμα του WWF στη Δαδιά. Επιστρέψαμε εκ νέου για να καταγράψουμε τις επικράτειες των ημερόβιων αρπακτικών πουλιών και να εκτιμήσουμε τις αλλαγές των πληθυσμών τους από το 2005 και μετά, όπου και έγινε η τελευταία απογραφή.


Περισσότερα...


Βρεθήκαμε πάνω στα βουνά της Ροδόπης, στη σκιά των Θρακικών μετεώρων, κάτω από τις φυλλωσιές των δρυοδασών, ανάμεσα στους εναπομείναντες βοσκούς, τα σκυλιά και τα κοπάδια τους.

Αναζητούσαμε ίχνη του "άκμπαμπα", του Ασπροπάρη, όπως τον φωνάζουν οι ντόπιοι βοσκοί, τόσο στο τοπίο αλλά κυρίως στη μνήμη και τη γνώση όσων ακόμη ζουν εκεί.


Περισσότερα...


Στην Ελλάδα υπάρχει ήδη από τον Ιούνιο του 2012 ένα προεδρικό διάταγμα (ΦΕΚ ΑΑΠ 229/19.06.2012) για τους μικρούς νησιωτικούς υγρότοπους, σύμφωνα με το οποίο: «..εντός των ορίων των μικρών νησιωτικών υγροτόπων, απαγορεύονται οι επιχωματώσεις και η απόρριψη στερεών και υγρών αποβλήτων, ενώ ο έλεγχος τήρησης των διατάξεων του παρόντος διατάγματος αποτελεί ευθύνη των χωρικά αρμοδίων αρχών της Κεντρικής και Αποκεντρωμένης Διοίκησης, των ΟΤΑ».

Στην Ελλάδα υπάρχει ήδη το σύστημα της γαλάζιας σημαίας για την επιβράβευση των καλύτερων παραλιών. Μία διάκριση που προϋποθέτει όμως την πλήρη συμμόρφωση με μια σειρά αυστηρών κριτηρίων που αφορούν στον περιοδικό καθαρισμό από σκουπίδια, καθώς και στην περιβαλλοντική διαχείριση κάθε περιοχής.


Περισσότερα...


Ένας χρόνος πέρασε από την καταστροφή των αλμυλόβαλτων και τη δημιουργία αναχωμάτων και χωμάτινων εμποδίων στην εκβολή Αποσελέμη. Ένας χρόνος έχει περάσει από την πρώτη αναφορά για την παράνομη πίστα motocross στα όρια του Καταφυγίου Άγριας Ζωής και την ενημέρωση των αρμοδίων φορέων και υπηρεσιών.

Από τότε ακολούθησαν συσκέψεις, συναντήσεις, νέες αναφορές, άρθρα στον τοπικό Τύπο ακόμη και δημοσιεύματα για τη «βούληση» της Δημοτικής Αρχής Χερσονήσου να προστατεύσουν ουσιαστικά την περιοχή. Το αποτέλεσμα;

Η περιοχή συνεχίζει να μην προστατεύεται ενώ η «πίστα» motocross συνεχίζει να χρησιμοποιείται  και να επεκτείνεται από έναν τριτοκοσμικό τουρισμό.


Περισσότερα...


Η προστασία των μικρών νησιωτικών υγρότοπων φάνταζε πριν από 8 χρόνια ως ένα βήμα στο κενό. Γιατί άλλωστε να ασχοληθεί μια περιβαλλοντική οργάνωση με «μικρούς βάλτους που βρωμάνε κι είναι γεμάτοι από κουνούπια»; Κι όμως… από το 2004 βαλθήκαμε να αποδείξουμε σε όλους αυτό που επί χρόνια βλέπαμε καθημερινά στη δουλειά μας μέσα στη φύση: αυτοί οι μικροί αλμυροί, υφάλμυροι ή και γλυκοί βάλτοι, οι λιμνούλες, οι εκβολές μικρών ποταμών και ρεμάτων είναι οικολογικά διαμάντια και πρέπει να τα προστατεύσουμε.


Περισσότερα...


Ακριβώς δύο χρόνια πριν, το καλοκαίρι του 2010, γράφαμε εδώ για την απογραφή της μετα-πυρικής βλάστησης των καμένων πεύκων από τις καταστροφικές πυρκαγιές του 2007 στον Νομό Ηλείας. Ήταν μία δουλειά απαιτητική και δύσκολη, που σκοπό είχε τη δημιουργία ενός μοντέλου πρόβλεψης της φυσικής αναγέννησης της Χαλεπίου Πεύκης.


Περισσότερα...


Μοιράσου το με φίλους