Διανύουμε ήδη την τέταρτη μέρα που οι συμμετέχοντες στο θερινό πρόγραμμα εθελοντικής εργασίας στη Σούδα συμβάλλουν στην προσπάθειά μας να ζωντανέψει και πάλι ο υγρότοπος της εκβολής Μορώνη.


Περισσότερα...


Ο Βασιλαετός είναι ένα σπάνιο είδος που η Ελλάδα δεν έχει την τιμή να φιλοξενεί. Συμφωνά με ιστορικές πηγές, ο επιβλητικός Βασιλαετός είχε ισχυρή παρουσία στον Έβρο πριν από 50 περίπου χρόνια. Παρόλα αυτά, λόγω της μείωσης των πεδινών βοσκοτόπων και της μετατροπής τους σε αγροτικές καλλιέργειες, μειώθηκε και η διαθέσιμη τροφή του Βασιλαετού, οπότε σταμάτησε και να φωλιάζει στην περιοχή από το 1992 κι έπειτα. Υπήρξε μια φωτεινή εξαίρεση το 2001, όταν και υπήρξαν αναφορές αναπαραγωγής του είδους αλλά δυστυχώς η συνέχεια δεν ήταν ανάλογη. Σήμερα, οι Βασιλαετοί μπορεί να μην φωλιάζουν στον Έβρο αλλά παραμένουν τακτικοί επισκέπτες της περιοχής μας, ιδίως τον χειμώνα. Οι περισσότεροι από αυτούς δε, προέρχονται από τον βουλγάρικο πληθυσμό.


Περισσότερα...


Νομίζετε ότι δεν έχετε βλάψει ποτέ μια χελώνα Caretta caretta; Κι όμως... Ακόμη κι αν δεν το συνειδητοποιούμε, κάθε φορά που τυχαία ή εσκεμμένα, πετάμε ένα σκουπίδι στη θάλασσα, μπορεί να καταλήξει οπουδήποτε… Αυτό αποδείχτηκε και στην περίπτωση της παραλίας των Σεκανίων στη Ζάκυνθο…


Περισσότερα...


Μια φορά και έναν καιρό υπήρχε ένας ποταμός σε ένα κομμάτι γης που κάποια στιγμή έγινε ένα μεγάλο νησί και το ονόμασαν Εύβοια. Ο ποταμός που παρέμεινε εκεί βαφτίστηκε κι αυτός: τον είπαν Λήλαντα. Γεννήθηκε πολύ πριν τον άνθρωπο και δούλευε επί αιώνες σε συνεργασία με την υπόλοιπη φύση, για το χατίρι μιας κυράς που την έλεγαν Αρμονία. Καθώς περνούσαν τα χρόνια, ο ποταμός μεγάλωνε και μαζί του μεγάλωνε και το έργο που προσέφερε. Δημιούργησε μια μεγάλη και πολύ εύφορη πεδιάδα και ένα όμορφο δέλτα, στο οποίο έβρισκαν τροφή και καταφύγιο πολλά είδη πουλιών και άλλων ζώων.


Περισσότερα...


Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος κατέφτασε η περίoδος των πελαργών. Τη φετινή χρονιά, έχουμε την τύχη να φιλοξενούμε στον Νομό Έβρου έναν ικανοποιητικό αριθμό πελαργών. Παρόλα αυτά όμως, πολλοί από αυτούς έχουν ανάγκη τη βοήθειά μας, καθώς δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις τραυματισμών ή και θανάτων, κυρίως λόγω ηλεκτροπληξίας.


Περισσότερα...


Στο παρελθόν, οι μικροί ταμιευτήρες νερού κατασκευάζονταν με τέτοιο τρόπο και υλικά ώστε αφομοιώνονταν σε μεγάλο βαθμό από το περιβάλλον που τις φιλοξενούσε. Τέτοια παραδείγματα είναι τα γκιόλια της Λέσβου(φωτο 1) και τα πηγάδια στο οροπέδιο του Ασκύφου στην Κρήτη. Τα έργα αυτά ήταν άρρηκτα συνδεδεμένα με την αρχιτεκτονική της περιοχής και την αισθητική του τοπίου, ενώ σε μικρό χρόνο μετατρέπονταν σε οάσεις για την άγρια πανίδα και χλωρίδα.


Περισσότερα...


Μια ευχάριστη έκπληξη περίμενε το χωριό της Δαδιάς φέτος την άνοιξη. Κάποιοι ιδιαίτεροι επισκέπτες που είχαν να μας τιμήσουν με την παρουσία τους από το 2006, έκαναν φέτος την εμφάνισή τους… Ο λόγος για 4 λευκοπελαργούς, δύο από τους οποίους μάλιστα έφτιαξαν τη φωλιά τους στο κέντρο της Δαδιάς.


Περισσότερα...


Επιστρέφοντας από την Αθήνα, εντυπωσιασμένη από την έκθεση για τη βιοποικιλότητα του Andrea Bonetti, που διοργάνωσε το WWF και το Μουσείο Ηρακλειδών, αποφάσισα να επιχειρήσω να αποθανατίσω τη μοναδική βιοποικιλότητα της Ζακύνθου. Το εγχείρημα δύσκολο αλλά το αποτέλεσμα υπό συζήτηση αφού η άνοιξη έχει τελειώσει και βρισκόμαστε ήδη στο καλοκαίρι...


Περισσότερα...


Οι καταστροφικές πυρκαγιές του 2007 στην Πελοπόννησο ήταν μια οδυνηρή εμπειρία για ολόκληρη τη χώρα. Μια εμπειρία που γέννησε την ανάγκη ακόμη εκτενέστερης έρευνας και ακόμη περισσότερων εργαλείων, προκειμένου να μπορούμε να εκτιμήσουμε με μεγαλύτερη ακρίβεια το «Μέλλον των Δασών» μας.

Έτσι, τον Μάιο του 2009, 2 χρόνια μετά την τραγωδία της Πελοποννήσου, τετραμελής ομάδα πεδίου, ξεκινήσαμε την απογραφή της μετα-πυρικής βλάστησης στον Νομό Ηλείας, στοιχείο απαραίτητο για τον αρχικό σκοπό της δράσης μας, δηλαδή τη  δημιουργία ενός εργαλείου, ικανού να εκτιμήσει την αναμενόμενη αναγέννηση χαλεπίου πεύκης –κυρίαρχου δασικού είδους της Μεσογείου-  σε όλη την έκταση του νομού. Ένα χρόνο μετά, η συγκεκριμένη αναφορά έρχεται για να θυμίσει σε όλους μας τόσο την καταστροφική δύναμη της φωτιάς όσο και την ελπίδα που μας χαρίζει η αναγέννηση της φύσης, αν βέβαια την αφήσουμε "στην ησυχία της"...


Περισσότερα...


Όταν μια λιμνοδεξαμενή γίνεται ένα απέραντο νεκροταφείο ψαριών, ο ανθρώπινος παραλογισμός βρίσκεται για ακόμη μια φορά στο απόγειό του. Στο ανατολικό άκρο του πανέμορφου οροπεδίου του Λασιθίου, και σε ύψος 850 μέτρων, βρίσκεται  η λιμνοδεξαμενή του Χαυγά που επισκεφτήκαμε πρόσφατα για απογραφή.


Περισσότερα...


Μοιράσου το με φίλους