Συνέντευξη του Δημήτρη Καραβέλλα - Το πεύκο έχει τη δυνατότητα να αναγεννηθεί φυσικά έπειτα από πυρκαγιά. Αυτό άλλωστε γίνεται εδώ και χιλιάδες χρόνια στη Μεσόγειο - με άλλη έκταση και συχνότητα από τη σημερινή. Είναι πολλοί οι παράγοντες που επηρεάζουν τους ρυθμούς της φυσικής αναγέννησης αλλά, γενικά, αν δεν έχει επανειλημμένως καεί ένα πευκοδάσος, μπορεί μόνο του να ξαναφυτρώσει και θα αποκατασταθεί σε περίπου 10 χρόνια. Το κρίσιμο είναι να αφεθεί το δάσος να αναγεννηθεί φυσικά, χωρίς να καταπατηθεί και εξαφανιστεί από τους χάρτες, προς χάριν οικοδομών ή άλλων παράνομων χρήσεων.


Περισσότερα...


Ενενήντα μία δασικές πυρκαγιές μέσα σε ένα 24ωρο αναφέρει στο προχθεσινό δελτίο της η Πυροσβεστική. Μετά την αγωνία και τη μεγάλης έκτασης καταστροφή στα Κύθηρα, σειρά είχε η Ζάκυνθος που πρωτοπορεί με «καυτό ρεκόρ»: 66 πυρκαγιές από την αρχή του καλοκαιριού. Ακολουθεί η Ανατολική Αττική που το 2009 είχε χάσει 205.210 στρέμματα στην τεράστια πυρκαγιά του Γραμματικού.


Περισσότερα...


Το όνομά μου είναι Γιώργος Παξιμάδης, είμαι Υπεύθυνος των Θαλάσσιων Προγραμμάτων στο WWF Ελλάς και ασχολούμαι με θέματα βιώσιμης αλιείας και με προγράμματα που αφορούν την προστασία θαλάσσιων ειδών και οικοτόπων στη χώρα μας. Με άλλα λόγια, μελετώ τον μαγευτικό κόσμο της θάλασσας και συμβάλλω στον σχεδιασμό και την υλοποίηση δράσεων για την καταγραφή των παραγόντων που απειλούν τη βιωσιμότητα της θαλάσσιας πανίδας & χλωρίδας. Οι δράσεις όμως που με συναρπάζουν είναι αυτές που εστιάζουν στην εξεύρεση τρόπων αντιμετώπισης αυτών των απειλών, σε συνεργασία πάντα με τις τοπικές κοινωνίες, τους αλιείς, δημόσιους, αλλά και ιδιωτικούς φορείς.

© Jürgen Freund / WWF Canon


Περισσότερα...


Τριακόσιοι έφηβοι από όλη την Ελλάδα, την Κύπρο και τον απόδημο ελληνισμό αντάμωσαν τις καυτές ημέρες 6 -10 Ιουλίου στην Αθήνα.
Ήταν τα μέλη της φετινής Βουλή των Εφήβων. Και εμείς είχαμε την τύχη να συναντήσουμε και να δουλέψουμε με μια μικρή ομάδα από αυτούς στο πλαίσιο ενός εργαστηρίου με θέμα τον Ενεργό πολίτη.
Η εμπειρία αυτή ήταν πολύ χρήσιμη, ελπίζουμε για τους νεαρούς «βουλευτές», κυρίως όμως για μας.


Περισσότερα...


Ποιος αμφισβητεί ότι η Ελλάδα είναι ένας ευλογημένος τόπος με πλούσια βιοποικιλότητα, η οποία μάλιστα είναι από τις υψηλότερες σε ευρωπαϊκό, αλλά και μεσογειακό επίπεδο; Ενώ λοιπόν, έχουμε μια αρκετά καλή εικόνα για τις ποσότητες των ειδών πανίδας, χλωρίδας και πτηνών που ζουν και μεγαλώνουν κυρίως στην ηπειρωτική χώρα, δεν μπορούμε να πούμε το ίδιο για τα κητώδη, όπως είναι οι φάλαινες και τα δελφίνια, που κολυμπούν στις ελληνικές θάλασσες, καθώς μέχρι σήμερα δεν έχει πραγματοποιηθεί καμία έρευνα στο σύνολο των ελληνικών θαλασσών για την καταγραφή των μοναδικών αυτών ειδών. Η υπάρχουσα γνώση αφορά μόνο σε συγκεκριμένες περιοχές της Ελλάδας.


Περισσότερα...


Στην ελληνική ύπαιθρο, στα πιο παρθένα φυσικά μέρη, καταφύγια για την άγρια ζωή αλλά και πηγή ζωής για εμάς, συναντάμε τα πιο θανατηφόρα και ύπουλα δηλητήρια που έχει επινοήσει ο άνθρωπος. Η κρυφή μάχη των δηλητηριασμένων δολωμάτων μας «αγγίζει» όλους.

© WWF

Κάψουλες με κυάνιο. Μπορούν να προκαλέσουν ακαριαίο θάνατο, όχι μόνο σε ζώα, αλλά και ανθρώπους.


Περισσότερα...


«Οι άνθρωποι θέλουμε να δούμε αποτέλεσμα μέσα σε λίγα χρόνια. Η φύση όμως δεν βιάζεται».

Δέκα χρόνια μετά την καταστροφική πυρκαγιά, ήδη η Πάρνηθα αναρρώνει και βρίσκει νέες ισορροπίες. Οι άνθρωποι που δουλεύουν και παλεύουν για την προστασία της βλέπουν ένα ζωντανό οικοσύστημα που ‘δοκιμάζει’ και ‘βρίσκει’ λύσεις. Στην ανάκαμψη αυτή, η ανθρώπινη βοήθεια έχει παίξει σημαντικό ρόλο.

 

© Α. Κανδαράκης / WWF

Με τη βοήθεια του ανθρώπου, το οικοσύστημα της Πάρνηθας βρίσκει νέες ισορροπίες.


Περισσότερα...


«Όταν ανεβήκαμε στο βουνό μετά την πυρκαγιά, γυρίζοντας τη στροφή όπου αντικρίσαμε τα καμένα, ο συνεπιβάτης μου ξέσπασε σε κλάματα … Κάποιοι εθελοντές τα παράτησαν μετά την φωτιά. Σκέφτηκαν: ‘Δεν έχει πια νόημα. Αυτό που πάλευα να προστατεύσω χάθηκε’. Κάποιοι άλλοι όμως, σκληρύναμε και γίναμε πιο αποφασισμένοι.»

 

© Α. Κανδαράκης / WWF

Οι εθελοντές δασοπυροσβέστες έζησαν στην πρώτη γραμμή το σοκ της καταστροφικής πυρκαγιάς.


Περισσότερα...


Πριν ακόμα κατακαθίσουν οι στάχτες, όλοι αναρωτιόμασταν αν η υπέροχη πανίδα της Πάρνηθας κατάφερε να επιβιώσει. Ήταν βέβαιο ότι πολλά μικρά ζώα όπως πολλές χελώνες, άλλα ερπετά και νεοσσοί πουλιών είχαν χαθεί. Όμως για τα ελάφια, ελπίδα μας ήταν ότι θα είχαν καταφέρει να τρέξουν και να ξεφύγουν από την πυρκαγιά.

 

© Π. Λατσούδης / WWF

Τι αντίκτυπο είχε η καταστροφική πυρκαγιά του 2007 στα κόκκινα ελάφια της Πάρνηθας;


Περισσότερα...


«Το βουνό αυτό θέλει να ξαναγεννηθεί!»

Πώς βοηθάει κάποιος ένα φυσικό δασικό οικοσύστημα να επουλώσει τις πληγές του; Στις περισσότερες περιπτώσεις, αν δεν έχει ξανακαεί πρόσφατα, η καλύτερη λύση είναι… να μην κάνει απολύτως τίποτα. Ειδικά στα πευκοδάση, τα πιο διαδεδομένα στην Ελλάδα, η φύση έχει τον τρόπο να προφυλάσσει τους σπόρους και να γεννάει νέα δέντρα, σε μια φυσική διαδικασία αναγέννησης. To σημαντικότερο είναι να αφήσουμε τη φύση να κάνει τη δουλειά της ανενόχλητη: χωρίς καταπατήσεις, χωρίς μετατροπή σε γεωργικές χρήσεις, χωρίς βόσκηση στα καμένα και άλλες παρεμβάσεις που πολλές φορές δημιουργούν μεγαλύτερο πρόβλημα από την ίδια την πυρκαγιά.

Η Πάρνηθα μετά την πυρκαγιά ήταν 'τυχερή' γιατί είναι θεσμικά προφυλαγμένη από όλες αυτές τις παρεμβάσεις που συχνά βλέπουμε μετά από μια πυρκαγιά σε πολλά δάση της Ελλάδας.

© Α. Κανδαράκης / WWF

Στην Πάρνηθα, η τεχνητή αναδάσωση προσπαθεί να στηρίξει την φυσική αναγέννηση του βουνού.


Περισσότερα...


Μοιράσου το με φίλους